Kelebek

Derin gecelerden birinde, gözün karanlığa alıştığında gündüz bile göremediğin detaylar gözüne ilşir. Yoksa bütün bunlar gece mi ortaya çıkıyor??? Olabilir neyse görüntüler gürültüler ama herkes uyuyor, tavanda uçuşan hatıralar vakit sanki daha yavaş ilerliyor yada beynim daha çabuk işliyor. Birden tavanda bir ekran açılıyor kıpırdayamıyorum bile sanki birileri bunu izlememiistiyor.Kapkaranlık bir oda sadece ince çocukluğumuzun uzun elektrik kesintilerindeki en yakın dostlarından beyaz parafinliucuz işçilik mumlarından birinin kör ışığı var. Yaklaşıyorum muma birden farkediyorumki o mum canlı. Dibini bile aydınlatamazken titrek aleviyle kör karanlığa karşı don kişot misali saldırıyor. Saygıyla izlemeye başlıyorum hiç sesimi çıkarmadan, Bir kelebek peydah oluyor mağrur, alımlı,kendini beğenmiş.Kendinden emin kant çırpıyor gidecek tek yerivar benim gibi.... ateşe doğru kanat çırpıyor, oda etkileniyor mumdan alevinin parlaklığından, mumda kelebeğin kanatlarından özğürlüğünden çünkü mum gidemez başlaları tarafından yerleştirildiği yerden öteye mumun hayatını başları belirlemiştir. Kelebeğin güzelliği karşısında adeta büyülenmişti mum onu etkilermek için tek bir şeyi vardı oda alevi.Daha çok kendini zorladı mum daha gürleşti alevi , alevi gürleştikçe daha da yakınlaştı kelebek, daha da sevdi kelebeği daha da bağlandı daha da eridi...Eridi eridi telaşlandım müdahale etmek istedim farkındaydım mumun aşkının kelebeğin umursamazlığının kelebek sadece alevinden etkilenmişti oysa ki mum bir hiçti.. bağırmak istdim duymuyordu bile mum.. Yandı yandı en sonunda bitti.Birden karanlıklaştı herşey göremedim ne oldu ne bitti. Silkelendim sabah ezanı okunuyordu uyanmışım gözümde bir damla yaşla kafanda tek cümle dolanıyordu 'KELEBEĞİN ÖMRÜ SADECE BİRGÜN'...

Saygı ve sevgilerimle

okan kasnak

mazbatalı deli

30.06.2004 sabaha karşı